தீய உறவு

1மையைத் தொடுவோர் தங்களைக் கறைப்படுத்திக் கொள்வர்; செருக்குடையோருடன் சேர்ந்து பழகுவோர் அவர்களைப்போலவே மாறுவர்.
2உன்னால் சுமக்க முடியாத சுமைகளைத் தூக்காதே; உன்னைவிட வலிமை வாய்ந்தோருடனும் செல்வம் படைத்தோருடனும் உறவு கொள்ளாதே. மண்பானைக்கும் இரும்புக் கொப்பரைக்கும் என்ன தொடர்பு? கொப்பரையுடன் பானை மோதிச் சுக்குநூறாகும்.
3செல்வர்கள் அநீதி இழைப்பதுமன்றி ஏழைகளை இழிவுபடுத்தவும் செய்வார்கள்; ஏழைகளோ அநீதிக்கு ஆளாவதோடு மன்னிப்பும் கேட்கவேண்டும்.
4உன்னால் தங்களுக்குப் பயன் விளையுமாயின், செல்வர் உன்னைச் சுரண்டுவர்; உனக்கு ஒரு தேவை என்றால் உன்னைக் கைவிடுவர்.
5நீ வசதியாய் இருக்கும்போது உன்னோடு ஒட்டி உறவாடுவர்; உன்னை வெறுமையாக்கி விட்டுக் கவலையின்றி இருப்பர்.
6உன் உதவி அவர்களுக்குத் தேவைப்படும் போது உன்னை ஏமாற்றுவர்; உன்னைப் பார்த்துப் புன்முறுவல் பூத்து உனக்கு ஊக்கம் அளிப்பர்; உன்னிடம் நயந்து பேசி, “உனக்குத் தேவையானது என்ன?” எனக் கேட்பர்.
7நீ திகைக்கத் திகைக்க உனக்குப் பல்சுவை விருந்தூட்டி, சிறிது சிறிதாக உன்னை அறவே கறந்து, இறுதியில் உன்னை எள்ளி நகையாடுவர்; பின்னர் உன்னைக் காண நேர்ந்தால் ஒதுங்கிச் செல்வர்; உன்னைப் பார்த்துத் தலையாட்டுவர்.
8ஏமாந்து போகாதவாறு எச்சரிக்கையாய் இரு; உன் அறிவின்மையால் தாழ்வுறாதே.
9வலியோர் உன்னை விருந்துக்கு அழைக்கும்போது ஆர்வம் காட்டாதே; அப்படியானால் மீண்டும் மீண்டும் உன்னை அழைப்பர்.
10எதிலும் முந்திக்கொள்ளாதே; நீ ஒதுக்கப்படலாம். தொலைவில் ஒதுங்கி நில்லாதே; நீ மறக்கப்படுவாய்.
11வலியோரை உனக்கு இணையாக நடத்த முயலாதே; அவர்களின் நீண்ட பேச்சுகளை நம்பாதே. உன்னை ஆழம் காணவே அவர்கள் நீண்டநேரம் பேசுகின்றார்கள்; அவர்கள் சிரித்துப் பேசுவதும் உன்னைக் கணிப்பதற்கே.
12இரகசியங்களைக் காப்பாற்றாதோர் இரக்கமற்றோர்; உன்னைக் கொடுமைப்படுத்தவும் சிறைப்படுத்தவும் அவர்கள் தயங்கமாட்டார்கள்.
13அவற்றைக் காப்பாற்றுவதில் மிகவும் கவனமாய் இரு; ஏனெனில் உனது வீழ்ச்சியை மடியில் கட்டிக்கொண்டு நடக்கிறாய்.
14*[நீ உறங்கும்போது இவற்றைக் கேட்க நேர்ந்தால் விழித்தெழு; உன் வாழ்நாள்முழுவதும் ஆண்டவர்மீது அன்புசெலுத்து; உன் மீட்புக்காக அவரை மன்றாடு.]
15ஒவ்வோர் உயிரும் தன் இனத்தின்மீது அன்பு பாராட்டுகிறது; ஒவ்வொரு மனிதரும் தமக்கு அடுத்திருப்பவர்மீது அன்பு செலுத்துகிறார்.
16உயிரினங்களெல்லாம் தங்கள் இனங்களோடு சேர்ந்து வாழ்கின்றன; மனிதரும் தம்மைப்போன்ற மனிதருடன் இணைந்தே வாழ்கின்றனர்.
17ஓநாய்க்கும் ஆட்டுக்குட்டிக்கும் உறவு ஏது? பாவிகளுக்கும் இறைப்பற்றுள்ளோருக்கும் தொடர்பு ஏது?
18கழுதைப் புலிக்கும் நாய்க்கும் இடையே அமைதி ஏது? செல்வர்களுக்கும் ஏழைகளுக்கும் இடையே சமாதானம் ஏது?
19காட்டுக் கழுதைகள் பாலைநிலத்தில் சிங்கங்களுக்கு இரையாகும்; ஏழைகளைச் செல்வர்கள் விழுங்குவர்.
20இறுமாப்புக் கொண்டோர் தாழ்ச்சியை அருவருப்பர்; செல்வர் ஏழைகளை அருவருப்பர்.
21செல்வர் தடுமாறினால் நண்பர்கள் தாங்குவார்கள்; எளியோர் விழும்போது நண்பர்களும் சேர்ந்து தள்ளி விடுவார்கள்.
22செல்வர் நாத்தவறினால் அவரைக் காப்பாற்றப் பலர் இருப்பர்; தகாதவற்றைப் பேசினும் அவற்றை முறைப்படுத்துவர். எளியோர் நாத்தவறினால் அவர்கள்மீது குற்றஞ் சாட்டுவர்; அறிவுக்கூர்மையோடு பேசினும் அவர்களுக்குச் செவிசாய்ப்பார் யாரும் இலர்.
23செல்வர் பேசும்போது எல்லாரும் அமைதியாய்க் கேட்பர்; அவரது பேச்சை வானுயரப் புகழ்வர். ஏழை பேசும்போது, ‘இவன் யார்?’ எனக் கேட்பர்; பேச்சில் தடுமாற்றம் ஏற்படின், அவரைப் பிடித்து வெளியே தள்ளுவர்.
24பாவக் கலப்பில்லாத செல்வம் நன்று; வறுமை தீயது என இறைப்பற்றில்லாதோரே கூறுவர்.
25மனிதரின் உள்ளம் நன்மைக்கோ தீமைக்கோ முகத் தோற்றத்தை மாற்றி விடுகிறது.
26இனிய உள்ளத்தின் அடையாளம் மலர்ந்த முகம். உவமைகளைக் கண்டுபிடிக்கக் கடும் உழைப்போடு கூடிய சிந்தனை வேண்டும்.

13:3 நீமொ 18:23. 13:10 நீமொ 25:6-7. 13:17 நீமொ 29:27. 13:19 ஆமோ 8:4. 13:26 நீமொ 15:13.
13:14 [ ] சில சுவடிகளில் மட்டும் காணப்படுகிறது.